Powrót do działań Zaznacz interesujące Cię działania
Partnerstwo
Opis Kampaniido góry strony

Budowanie partnerstwa

Korzyści płynące z realizacji kampanii społecznej przez koalicję podmiotów wydają się oczywiste, jeśli się zważy, że działając osobno podmioty i tak wspólnie kształtują sytuację. Lepiej się zatem dogadać, by wysiłki przynosiły efekt synergii, a nie – w najlepszym razie rozmijały się. Niestety jest wiele przyczyn, dla których partnerstwo jest utrudnione. Wskażę tu tylko na ambicje liderów czy konkurencję organizacji ubiegających się o te same fundusze. W sytuacjach skrajnych, dla, powiedzmy, organizacji ekologicznej największym problemem ekologicznym bywa inna organizacja.

Ale nie zawsze musi dochodzić do budowania koalicji za wszelką cenę. Jeśli dwie organizacje mają podobne cele, obszar działania, to powinny się albo połączyć, albo konkurować ze sobą (nie – walczyć). Konkurencja przyczynia się do profesjonalizacji i tym samym osiągane są podobne efekty, jak w przypadku budowania zgodnej koalicji.

Najbardziej efektywne wydaje się zawieranie koalicji z organizacjami, instytucjami posiadającymi różne, ale komplementarne atuty. Tak jest oczywiście w przypadku organizacji, samorządów i instytucji oświatowych. Wcześniej opisałem mocne, uzupełniające się wzajemnie strony trzech podmiotów. Poniżej nieco bardziej szczegółowo o innych możliwościach współpracy.

Organizacje pozarządowe

  • Serwisy wewnętrzne. Istnieje cała grupa organizacji, które swoją misję spełniają prowadząc działania wspierające inne organizacje oferując bazy informacyjne, serwisy aktualności, szkolenia.
  • Różne miasta i regiony. Organizacje działające w różnych miejscach mogą zakładać sieci niekolidujących ze sobą podmiotów.
  • Różne specjalizacje. Na przykład współpraca z organizacji działającej na rzecz ZR z organizacją specjalizującą się w marketingu społecznym. Innego typu będzie współpraca na przykład z organizacją feministyczną dla dotarcia do reprezentowanej przez nią populacji.
  • Różne poziomy działania. Krajowe kampanie potrzebują wsparcia lokalnie działających organizacji. I odwrotnie – lokalne organizacje korzystają z materiałów, doświadczenia posiadających na ogół większy dorobek organizacji regionalnych i krajowych.

Samorządy

  • Zróżnicowane praktyki. Współpraca międzysektorowa dla osiągania zadań własnych nie, z oczywistych względów długiej tradycji w Polsce. Instytucje oświatowe w większości podlegają samorządom i wtedy nie mają nawet oddzielnej osobowości prawnej. Z kolei ustawodawstwo ustanawiające obecne standardy współpracy z organizacjami pozarządowymi liczy sobie parę lat. Duża część samorządów nie jest pewna jeszcze jak ten instrument może wykorzystać dla pożytku własnej gminy. Wiele jednak samorządów prowadzi konsekwentną politykę wobec organizacji pozarządowych prowadząc metodyczne rozpoznawanie potrzeb, inicjatyw i włączając w mechanizmy decyzyjne przedstawicieli organizacji.
  • Słaba współpraca wewnątrz samorządów pomiędzy wydziałami. Kampanie nastawione nastawione na zmianę PPN mają charakter interdyscyplinarny. Bez względu na to, czy jest to kampania na rzecz zrównoważonej konsumpcji, równouprawnienia czy tolerancji wymaga współpracy różnych komórek samorządowych. W przypadku kampanii konsumenckich są to wydziały odpowiedzialne za edukację, ochronę środowiska, przedsiębiorczość, a niekiedy i inne. Zdolność do współpracy z podmiotem zewnętrznym jest w tym przypadku determinowana zdolnością współpracy między wydziałami wewnątrz urzędu.
  • Bardzo pożyteczna, choć w niewielkim stopniu wykorzystywana, jest wymiana doświadczeń pomiędzy samorządami w dobrych rozwiązaniach dotyczących współpracy międzysektorowej. Mamy to do czynienia z bardzo wczesnym etapem rodzenia się takiej wymiany doświadczeń. Samorządy względnie sprawnie zarządzające współpracą z organizacjami potrafią być nie zainteresowane wymianą doświadczeń, bo to co robią, robią dobrze i wymiana w niczym im nie pomoże. Z kolei samorządy o słabej współpracy międzysektorowej nie widzą potrzeby takiej wymiany, bo ani nie mają doświadczeń, ani potrzeby ich nabycia.
  • Zarządzając środkami publicznymi samorządy w wielokrotnie stają wobec dylematów: kiedy uruchamiać własne instytucje (np. ośrodki edukacji ekologicznej), a kiedy w większym stopniu wspierać inne podmioty realizujące te same zadania (np. organizacje ekologiczne).
  • Poza miastami na prawach powiatu podstawowe i gimnazja podlegają samorządom gmin, natomiast szkoły ponadgimnazjalne samorządom powiatowym. Wcale nie są rzadkie przypadki, kiedy to problemy czy inicjatywy dotyczące wszystkich poziomów nauczania są sztucznie dzielone na problemy “naszych” szkół i “obcych” szkół.

Instytucje edukacyjne

  • W szkołach istnieje sytuacja paradoksalna. Z jednej strony istnieje duże zaangażowanie nauczycieli i uczniów w podejmowaniu społecznie istotnej problematyki. To olbrzymia energia społeczna. Z drugiej jednak strony nauczyciele, przy niskich zarobkach, mają ogrom obowiązków i niechętnie przyjmują dodatkowe zobowiązania wynikające ze współpracy z zewnętrznym partnerem. To zupełnie zrozumiałe. Z drugiej jednak strony realizowane i zamknięte w murach szkoły inicjatywy są nieefektywne, jeśli odnoszą się do realiów społeczności lokalnej. A tu współpraca z np. samorządem ułatwia, a nie utrudnia realizację przyjętego zadania.
  • Duża rezerwa możliwości współpracy z organizacjami tkwi w otwartości na skierowane do młodzieży oferty płynące ze strony organizacji pozarządowych. Wiele inicjatyw skierowanych do starszej młodzieży nie wymaga dużego zaangażowania nauczycieli. Oczywiście muszą to być oferty zachowujące standardy moralne i edukacyjne. Instytucje edukacyjne mają jednak wykształcone struktury, które mogą być tu pomocne (wydziały oświaty, kuratoria, doradcy metodyczni).